Thierry Baudet

,

Een paar jaar geleden ging ik een avondje stappen.
Na wat mindere keuzes eindigde ik bij De Blauwe Krokodil.
Een catchy tentje met goede muziek.
Daar ontmoette ik een mooie jongedame.
Haar naam was Jessie.
Een 19-jarige studente die op steenworp afstand bleek te wonen.
We besloten wat te drinken en waagden een dansje.
Die avond waren we niet meer van elkaar weg te krijgen.
Ik voelde na lange tijd weer vlinders in m’n maag.
Iets voor sluitingstijd besloot Jessie naar huis te gaan.
We wisselden nummers uit en beloofde elkaar snel weer te zien.

Snel was ook echt snel.
De volgende dag kruisten onze wegen weer.
In de stad gingen we naar een koffietentje.
Daar leerden we elkaar beter kennen.
Zij bleek een fanatieke aanhangster te zijn van Groenlinks.
Echter haatte zij Forum voor Democratie en al helemaal Thierry Baudet.
Laat dat nou net de partij + persoon zijn waar ik op gestemd heb.
Ik liet het maar gaan.
Persoonlijk geluk is voor mij belangrijker dan iemand z’n politieke voorkeur.

Inmiddels liepen onze ontmoetingen snel op.
Ook hadden we al gezoend en intieme momenten samen beleefd.
Oké, buiten onze politieke ideeën waren onze karakters best een goede match.
Als het over politiek ging, hield ik mij maar zolang mogelijk mijn mond.
Of ik reageerde wat ongeïnteresseerd.
Bang om ruzie er over te krijgen of zelfs haar kwijt te raken.
Haar liefde voor Groenlinks en haar haat op Thierry Baudet waren erg groot.

Een paar weken verder.
Het scharrelen was wel voorbij en inmiddels waren wij een stel.
Regelmatig reed ik op m’n Ebike naar haar toe.
Dat vond zij geweldig.
‘Een elektrische fiets is zoveel beter voor het milieu dan zo’n ouderwetse brommer’.
Ik knikte altijd maar wat schuchter ja.
Wel had ik steeds meer de drang om mijn eigen politieke voorkeur te vertellen.
Het moest er immers een keer van komen.
Al brak het juiste moment maar niet aan.
Steeds als ik het wilde, brak zij in en vertelde dan weer hoe Groenlinks er over dacht.

Eigenlijk wende het wel.
Ik besloot mij maar wat politiek anoniem op te stellen.
De relatie met haar was erg leuk.
We deden leuke dingen.
Ook haar vrienden waren wel oké.
Ware het niet dat zij Thierry Baudet ook haatten.
‘Maar jij zal dat vast ook wel vinden, anders heb je niet met Jessie’.
Ik ontweek die aanname maar met de zin ‘dat Jessie en ik goed matchen’.

Het was ook best stom als ik er zo aan terugdenk.
Maar mijn gevoelens voor Jessie waren ontzettend sterk.
Andersom was dat ook het geval.
‘De euforie die ik bij jou voel is dezelfde als bij de gedachte dat Groenlinks de verkiezingen zal winnen’.
Leuk dat ik met een politieke partij vergeleken werd.
Maar wat maakt het uit, als zij op deze manier haar gevoelens met mij deelt?

Toch begon de situatie te veranderen.
Op een avond ging ik met haar mee naar haar vrienden.
Al snel kwamen de politieke onderwerpen weer aan bod.
Het begon mij wel steeds meer te irriteren.
Alles wat met Groenlinks te maken had was geweldig.
Gevolgd door de blinde haat op Thierry Baudet.
Jessie zag mij wat ongemakkelijk zitten.
Zij vroeg met een dwingende toon dat ik toch ook zo dacht?
Ik sloeg dicht en de eerste ruzie was een feit.
Ook haar vrienden keken mij verbaast aan.
Iemand riep dat zij dit heel erg voor Jessie vindt.
Jessie zelf begon te huilen.
Weer iemand schreeuwde naar mij dat ik op moest rotten.
Ik ging dan ook maar.

Die avond hebben we elkaar niet meer gesproken.
Tot ik de volgende ochtend een appje kreeg.
Ik werd bedankt dat ik haar zo heb laten zitten.
Toch spraken we die middag weer af.
Het zal een middag worden om nooit meer te vergeten.

Tot mijn verrassing zag ik dat Jessie een vriendin had meegenomen.
Om te ondersteunen, was het argument.
Ja ja, dacht ik en wie ondersteunt mij?
Ik begon met praten en gaf eerlijk toe dat ik op Thierry Baudet heb gestemd.
Zonder ook maar aan m’n 2e zin te kunnen beginnen, ging het al mis.
Jessie barstte in woede uit en zei dat ik moest maken dat ik weg kwam.
Voor ik het door had kreeg ik ook nog een glas drinken over mij heen.
Haar vriendin riep nog iets als ‘jij vuile verrader’ naar mij.
Ik kon de conclusie wel opmaken dat de relatie voorbij was.
Terwijl Jessie getroost werd, liep ik met natte kleding naar buiten.

Ben ik dan echt zo’n slechte jongen dacht ik nog even?
Maar ergens maakte het mij ook trots.
Trots dat ik trouw bleef aan mezelf en mijn voorkeuren.
Volgens mij zal Thierry Baudet vast een goede gast zijn.
Zelf heb ik hem nog nooit mogen ontmoeten.
Ik denk dat voor Jessie en haar vrienden hetzelfde geldt qua ontmoeten.
Wel apart dat mensen zo’n overtuigde beeldvorming hebben, bij iemand die zij nog nooit ontmoet hebben.
Sterker nog, die de leidraad in hun leven is.

Je zal denken dat Jessie haar leven weer zonder mij op heeft gepakt.
Gelukkig heeft zij dat ook gedaan.
Nadat ik overal geblokkeerd was en allerlei boze berichten had ontvangen.
Echter kunnen sommige van haar vrienden het nog steeds niet loslaten.
Laatst kwam ik een vriendin van haar tegen.
Zij keek mij aan en riep iets als ‘moet je die vieze Forum stemmer zien lopen’.
Ook een vriend van haar kon z’n mening niet verkroppen.
‘Hij met z’n rechtse rotkop’ en hij wees naar mij.
Een van haar vriendinnen bleek even later ook uit de vriendengroep verwijderd te zijn.
Ook zij gaf toe op Thierry Baudet te hebben gestemd.
Uiteindelijk kan ik er alleen maar om lachen dat mensen relaties/vriendschappen stop zetten om een politieke keuze.

Inmiddels heb ik deze hele situatie achter mij gelaten.
Al zal ik de mooie tijden met Jessie nooit vergeten.
Zo mooi de ontmoeting was, zo lelijk was het afscheid.
Binnenkort zijn er weer verkiezingen.
Thierry Baudet zal dan uiteraard weer m’n stem krijgen.

Lady of the night

,

We kunnen blijven lullen.
We kunnen de glazen blijven vullen.
Maar we weten beide wat we willen.
Dus laten we de honger stillen.

Tranen rollen over je wangen.
Je hart zit vol verlangen.
Terwijl de wallen onder je ogen staan.
Laat je deze avond lekker gaan.
Je ex is een sukkel die het allemaal niet zag.
Dus fuck hem en laat mij genieten van je lach.
Dit is geen doen, durf of de waarheid.
Aan al die haters heb ik schijt.
Dit is het moment voor ons twee.
Als Scheveningen in combinatie met de zee.

We kunnen blijven lullen.
We kunnen de glazen blijven vullen.
Maar we weten beide wat we willen.
Dus laten we de honger stillen.

Mijn woorden kwamen bij je binnen.
Dus de hete nacht kan beginnen.
Hou je vooral niet in voor de buren.
Jouw geluiden mogen de hele nacht wel duren.
De hele nacht zijn wij ook bezig gebleven.
Het gevoel van het echte leven.
Je talenten zijn uniek.
Jouw stem klinkt als muziek.
Inmiddels beginnen we naar zweet te ruiken.
We kunnen wel een koude douche gebruiken.

We kunnen blijven lullen.
We kunnen de glazen blijven vullen.
Maar we weten beide wat we willen.
Dus laten we de honger stillen.

En oké, eigenlijk dacht ik aan een one night stand.
Waar het niet dat je nu mijn vriendin bent.
Nog mooier dan gisteren en de dag daarvoor.
Het is niet zo gek dat ik mijn hart aan je verloor.
Mensen kijken mij aan van hoe is dit ontstaan?
Alsof een appel opzoek was naar een banaan.
Maar het kan mij geen fuck interesseren.
Al mogen zij wel een cursus om die skills te leren.
Wie weet kunnen zij daarna ook iemand krijgen.
Anders is er altijd nog ‘t internet om ‘m te laten stijgen.

We kunnen blijven lullen.
We kunnen de glazen blijven vullen.
Maar we weten beide wat we willen.
Dus laten we de honger stillen.

Mama’s trots

,

Juli 2018
Julian houdt blij z’n HAVO diploma omhoog.
17 jaar, de wereld aan z’n voeten.
Een mooie dame aan z’n zijde.
Zijn ouders die breed glimlachend naar hun zoon kijken.
De leerkrachten die een grote toekomst voor Julian zien.
Julian zal het helemaal gaan maken.
Straks beginnend op het HBO.
Een opleiding die matcht met zijn persoonlijkheid.
Al gaat hij eerst nog op vakantie.

December 2018
Julian komt versuft naar beneden.
De laatste weken is zijn gedrag sterk veranderd.
Agressie is wat veel voorkomt sinds die tijd.
Ook komt Julian vaak laat thuis.
Zijn ouders proberen te peilen wat er is.
Al geeft Julian daarop afwijkende antwoorden.
Veel tijd voor discussie is er ook niet.
De familie komt zo op bezoek.
Het is namelijk Kerst.
Daarvoor moet nog van alles klaargezet worden.

Maart 2019
Julian is inmiddels 18 jaar.
Maar een feest is z’n leven allerminst.
Wegens tegenvallende resultaten is hij van z’n opleiding gestuurd.
Ook tussen hem en z’n vriendin gaat het niet lekker.
Soms slaat hij haar zelfs.
Dat is te zien aan de blauwe plekken die zij heeft.
Al geeft zij aan dat er niets is.
Ze lacht het weg als ‘we stoeien soms te wild’.
Julians moeder vindt het gedrag van haar ook veranderd.
Maar dat hoort ook op die leeftijd vindt zij.

September 2019 – 1
Vanaf de zomer is Julian weer aan een opleiding begonnen.
Maar het lijkt hem allemaal weinig te interesseren.
De relatie met zijn vriendin is inmiddels over.
Zij heeft inmdidels aangifte tegen hem gedaan.
Het huwelijk van Julian z’n ouders staat inmiddels ook op springen.
Waar z’n vader helemaal klaar is met het gedrag van Julian.
Geloofd z’n moeder nog steeds dat er niets aan de hand is.
Dan gaat de bel.
De moeder van Julian doet open.
Het is de ex van Julian.

September 2019 – 2
Snikkend begint de ex van Julian haar verhaal.
Zij geeft toe dat ze mishandeld is en aangifte heeft gedaan tegen hun zoon.
Ook geeft zij aan dat ze er achter is gekomen hoe Julian zo veranderd kan zijn.
Julian is verslaafd aan drugs geraakt.
Daarbij gaat Julian met veel fouten vrienden om.
Deze jongens behoren tot de zwaardere jongens van de regio.
De vader van Julian roept boos ‘zie je nou wel’.
Terwijl de moeder van Julian verschrikt voor der uit kijkt.
En dan gaat de voordeur open.
Julian loopt binnen.

September 2019 – 3
‘Wat doet zij hier?’ roept Julian driftig.
Julian pakt een schoen en gooit deze naar z’n ex.
Dan wilt hij haar te lijf gaan.
Zijn vader houdt ‘m tegen.
Een gevecht met z’n vader is wat volgt.
Hierbij vallen raken klappen.
‘Bel de politie’ schreeuwt Julian z’n moeder in paniek.
Inmiddels staan ook de buren voor de deur.
Een kwartier later is de Politie aanwezig.
Julian wordt geboeid afgevoerd.

Oktober 2019
Julian is onder stenge voorwaarden weer vrij gelaten.
Wel wordt hij in de gate gehouden.
De aanhouding van Julian heeft ook tot spanningen in z’n vriendengroep geleid.
Julian is wat vaag over de rede van z’n aanhouding.
Z’n vrienden denken dat het met hun activiteiten te maken heeft.
Julian geeft wat verward aan dat dit niet zo is.
Z’n vrienden beginnen Julian te wantrouwen.
Hij wordt steeds minder betrokken bij de groep.
En krijgt meermaals te maken met ruzies en vechtpartijen.
Julian lijkt verder en verder af te glijden.

November 2019
Het mag geen verrassing heten.
Julian is weer van z’n opleiding gestuurd.
Bij z’n ouders komt hij alleen nog maar als z’n moeder er is.
Die geloofd nog steeds dat de wereld aan Julian z’n voeten ligt.
Maar Julian gebruikt met de week meer drugs.
Soms zelfs in zulke grote hoeveelheden dat het levensbedreigend kan zijn.
Het lijkt ‘m allemaal weinig meer te interesseren.
Of het nou gaat om de kans op strafvervolging.
Of de vriendengroep die volledig tegen ‘m gekeerd is.
Hij haalt er letterlijk en figuurlijk z’n neus voor op.

December 2019
Julian loopt in de vroege morgen zwervend over straat.
Verward, verwaarloost en onder invloed.
Dan komt er een scooter in volle vaart aanrijden.
Op deze scooter zitten 2 jonge mannen.
Bij Julian aangekomen remmen zij af.
De passagier van de scooter haalt een pistool te voor schijn.
Dan volgt het geluid van diverse kogelschoten.
Julian wordt 3 keer getroffen en valt neer.
De scooter rijdt in volle vaart de horizon in.
Julian overlijdt ter plekke op 18-jarige leeftijd.

Kus van je zus

,

Geen beren op de weg.
Sommige gevoelens vragen geen verdere uitleg.
Als je echt wilt kan je alles bereiken.
Al moet je soms iets van je ideeën afwijken.
Soms lijkt er even niets te lukken.
Lijkt je leven te liggen in duizend stukken.
Maar vergeet niet dat morgen alles weer anders kan zijn.
Een nieuwe start met veel zonneschijn.
Dit neigt naar een romantisch verhaal.
Alleen dan net in een andere liefdestaal.

Mijn hart is gestolen en jij bent de dief.
Ik ben benieuwd naar jouw motief.
Jarenlang was jij mijn beste vriendin.
Maar meer zat daar niet in.
Hoe anders kan alles in een keer zijn?
Voor de liefde ben jij het beste medicijn.

Het vuur begon in mij te branden.
Toen onze lippen op elkaar belandden.
Ik zag je eerst als m’n zus
Maar alles veranderde sinds die eerste kus

Nu mag ik jou mijn meisje noemen.
Koop ik voor jou de mooiste bloemen.
Eerst waren wij vrienden voor altijd.
Nu is het liefde tot de dood ons scheidt.

Dit moet wel voorbestemd zijn.
Een gebroken hart doet veel pijn.
Gelukkig was jij er dan altijd voor mij.
Maakte jouw vrolijkheid mij weer blij.
Andersom is het helaas ook genoeg voorgekomen.
Nu hebben wij een relatie uit onze dromen.

Het vuur begon in mij te branden.
Toen onze lippen op elkaar belandden.
Ik zag je eerst als m’n zus
Maar alles veranderde sinds die eerste kus

Nu mag ik jou mijn meisje noemen.
Koop ik voor jou de mooiste bloemen.
Eerst waren wij vrienden voor altijd.
Nu is het liefde tot de dood ons scheidt.

Je ligt op bed in je lingerie.
Het is de eerste keer dat ik je zo zie.
Met een speelse blik kijk jij mij aan.
Om vervolgens dicht tegen mij aan te gaan staan.
Het is tijd om aan iets spannends te beginnen.
De rest kan je zelf wel verzinnen.

Het vuur begon in mij te branden.
Toen onze lippen op elkaar belandden.
Ik zag je eerst als m’n zus
Maar alles veranderde sinds die eerste kus

Nu mag ik jou mijn meisje noemen.
Koop ik voor jou de mooiste bloemen.
Eerst waren wij vrienden voor altijd.
Nu is het liefde tot de dood ons scheidt.

De zoektocht

,

Ik ben naar je opzoek.
Maar ik heb je nog niet ontmoet.
Je lijkt de oplossing voor m’n problemen.
Als een mooi einde van een treurig verhaal.
Ik denk dat iedereen je graag zou mogen.
Al zou er dan ook veel jaloezie heersen.
Er zijn mooie dingen over je gezegd.
Alleen weet ik niet wat daar van klopt.
Ik moet je immers nog ontmoeten.
Laat dat maar snel gebeuren.

Sommigen vinden mijn zoektocht naar je obsessief.
Maar dat raakt mij niet.
Ik weet dat ik je wil.
Waarschijnlijk is het niet wederzijds.
Tenminste zo voelt het.
We lijken elkaar steeds weer mis te lopen.
Toch laat je mij vaak aan je denken.
Die gedachten laten mij al glimlachen.
Het voelt dan alsof je heel dichtbij bent.

En dan opeens is daar onze ontmoeting.
Ik voel mij opgewekt terwijl jij mij toelacht.
Even voel ik mij onoverwinnelijk.
Dit is het moment waar ik zolang op heb gewacht.
Maar dan keer je mij weer de rug.
Blijkbaar zijn wij geen goede match.
De teleurstelling is groots.
Waarom doe ik toch al die moeite?
Nu is alles weer terug bij af.
Al hoop ik je toch weer snel te ontmoeten.

Ik ben naar je opzoek.
Maar ik heb je nog niet ontmoet.
Je lijkt de oplossing voor m’n problemen.
Als een mooi einde van een treurig verhaal.

Een dag ruilen

,

Een nieuwe week begint en ik hoop op een mooie tijd.
Al raak ik dat gevoel meestal snel weer kwijt.
Het is de sleur waarin mijn leven zich steeds weer begeeft.
Alsof het leven niets anders voor mij in petto heeft.

Op het plein of ergens in de stad.
Het zijn problemen die mij toekomen, terwijl zelfs m’n date mijn vergat.
De ellende lijkt mijn leven te bepalen.
Kon ik geluk maar ergens bij een winkel halen.

Maar dan zie ik hoe jij het doet.
Wat doe jij steeds ten aanzien van mij goed?
Is het door je zelfverzekerdheid of je gladde praat?
Bij jou lijkt het alsof het geluk jou nooit verlaat.

Waarom lijkt jouw leven zo fijn?
Kon ik maar een dag jou zijn.
Dan zou vast alles lukken waarin het leven nu tekort schiet.
Het leven kunnen vieren, in plaats van omkomen in verdriet.

Ik observeer en pas waar nodig toe.
Al maakt dit kopieergedrag mij erg moe.
Het levert ook eigenlijk niets op.
Eigenlijk is mijn leven niet meer dan een flop.

Dan ontmoet ik iemand en ze is best oké.
Maar als ik haar uitvraag, antwoord ze mij volmondig nee.
Dan vraag ik haar waarom ze niet met mij op stap wilt.
Waarop zij antwoord dat zij die avond met een ander chillt.

Maar dan kom ik er achter dat jij met haar bent.
Waarom ziet zij in jou haar type vent?
Is het door je zelfverzekerdheid of je gladde praat?
Bij jou lijkt het alsof het geluk jou nooit verlaat.

Waarom lijkt jouw leven zo fijn?
Kon ik maar een dag jou zijn.
Dan zou vast alles lukken waarin het leven nu tekort schiet.
Het leven kan gevierd worden, in plaats van omkomen in verdriet.

Laten we een dag ruilen.
Dat ik mij achter het geluk kan schuilen.
Alleen maar lachen, in plaats van huilen.
Niet maar vallen in dezelfde kuilen.

Nu maar hopen, dat jij ook een dag zou willen ruilen…

Groen links laten liggen

,

Zet je bril maar op voor goed zicht.
Jasper Janmaat is terug met een nieuw gedicht.
Nu nog scherper en een stuk wijzer.
Een jaar ouder, maar nog niets grijzer.
Wellicht soms iets te serieus.
Maar liever dat, dan een kinderachtige kneus.
Tegenwoordig zie je steeds minder mensen naar hun leeftijd gedragen.
Wat moet er van de wereld terecht komen hoor je anderen wel eens afvragen.
Al valt op die vraag eigenlijk geen antwoord te geven.
Het hoort immers bij het huidige leven

Inmiddels ben je 30 en gaat nog wekelijks uit.
Dat je de oudste van de dansvloer bent, interesseert je geen fluit.
Op weg naar de club in de stijl van Rob Jetten.
Waarmee je al weken hoopt te scoren bij de sletten.
Al is het na 66 pogingen nog niet gelukt.
Wellicht met meer ballen waren je versiertrucs niet mislukt.
Dus besluit je een biertje te bestellen, extra cold.
Dan komt het besef dat je altijd nog in Meppel kan scoren, net zoals Alexander Pechtold.
Alleen loopt dat ook niet meer zo flex.
Zo heb je een vriendin en zo is het je ex.

Vorig jaar had ik een date met een knappe meid.
Maar toen ik haar moeder zag raakte ik de draad volledig kwijt.
Ik kon haar niet van haar dochter onderscheiden.
Dus heb ik in een dronken bui haar moeder proberen te verleiden.
De dochter in kwestie vond het alles behalve leuk.
Wanneer ik hier aan terugdenk lig ik in een deuk.
Haar moeder zag er immers nog uit als iemand waarbij net haar tienerjaren waren afgelopen.
Daarvoor heeft zij vast veel hulpmiddelen moeten kopen.
Jong eruit blijven zien is tegenwoordig bijna een heilig goed.
Omdat het kan, maar misschien ook omdat het moet.

Mijn liefste

,

Het lijkt haast onwerkelijk, alsof dit niet echt is maar een droom.
Het proeft als zoet ijs met een beetje slagroom.
Het ruikt als bloemetjes in de lentetijd.
Alles bij elkaar vormt een enorme verliefdheid.
Zo maar eens in eens dook zij op in mijn leven.
Zo’n schoonheid aan mijn zijde liet mij wel even beven.
Bang dat ik haar snel weer kwijt zou raken.
Maar nu we langer bij elkaar zijn, ga ik mij daar steeds minder druk over maken.

Wanneer ik lang naar haar kijk begint zij te blozen en verschijnt een schattige glimlach op haar gezicht.
Als doktoren wisten hoeveel ik aan haar dacht, was ik rijp voor het gesticht.
Maar dat kan mij niet schelen, want aan haar denken geeft mij goede energie.
Dat nog flink aangevuld wordt als ik haar weer zie.
Zij lijkt als een engel die uit de hemel is gevallen.
Elk doelpunt draag ik op aan haar wanneer ik scoor met voetballen.
Zij heeft mijn hart gestolen, maar ik ga van deze diefstal geen aangifte doen.
Al mijn zorgen zijn vergeten wanneer ik langdurig met haar zoen.

Mijn liefste vertel me dat dit voor altijd is.
Want als ik jou kwijt zou raken, dan gaat het helemaal mis.
Wanneer je mijn hand vastpakt voelt het als een paradijs.
Ik zal tevreden zijn geweest met zilver, maar met jou heb ik de hoofdprijs.
Alle anderen meiden zijn vanaf nu verleden tijd.
Want een meisje als jij wil ik nooit meer kwijt.
Elk hoogtepunt en dieptepunt wil ik vanaf nu beleven met jou.
Oh lieve schat, jij bent waar ik van hou.

Voor het mooiste meisje van de klas

,

Het is laat op de avond en ik loop buiten terwijl het weer alles behalve mooi is.
De dag was fucked up en symboliseert de nachtelijke duisternis.
Ik loop wat rond zonder enig plan.
Plotseling loopt er een jonge vrouw mijn kant op en vraagt of ik wat geld missen kan.
Voordat ik met ‘nee’ wil antwoorden kijk ik haar eens goed aan en plots herken ik haar.
Zij zat jarenlang bij mij in de klas, maar nu ik haar zo zie voelt dat erg naar.

Geschrokken en verward keer ik terug naar mijn woning.
Bij binnenkomst besef ik dat ik vergeleken met haar kan leven als een koning.
Het doet mij niet heel veel, mijn gedachten zijn bij het meisje uit mijn klas.
Die wat mij betreft het mooiste meisje van de klas was.
Het type die elke jongen kon krijgen, maar alle wanhopige pogingen liet gaan.
Een meisje waarbij je zou denken dat alleen geluk voor haar zou bestaan.

De volgende dag besluit ik terug te keren op de plek waar ik haar zag.
Op de een of andere manier zou ik haar willen helpen, maar als ik haar weer zie lijkt zij erg van slag.
Zou zij mij überhaupt eigenlijk nog wel kennen en zou ze willen praten over haar huidige bestaan.
Even vraag ik mij af waar ik godsnaam mee bezig ben, maar mijn interesse is zodanig gewekt dat ik dit moment niet voorbij kan laten gaan.
Ik loop naar haar toe en zeg haar gedag.
Na lang nadenken en aanstaren verschijnt er een kleine lichaam.

Nu ik haar ogen wat beter kan observeren, lijkt het er op alsof haar ziel haar lichaam al verlaten heeft.
Alsof zij op dit moment als een geprogrammeerde robot leeft.
Van haar schoonheid is niets meer over, haar huid is helemaal rood, het haar dat ze heeft is compleet verwaarloost en haar benen zijn ontzettend dun.
Het enige wat ik denk is dat ik haar een ontzettend veel beter leven gun.
Dan begint ze zacht te praten en zegt dat ik volgens haar ooit in der klas heb gezeten.
Ik had niet verwacht dat zij dat nog zou weten.

Dat begint zij uit der zelf haar verhaal te vertellen.
Zij vertelt dat zij net 18 was toen zij tijdens het stappen een nummer had gekregen en de volgende dag die jongen ging bellen.
Van het bellen kwam een date en na een aantal dates kregen zij met elkaar.
Zij was dolgelukkig, maar zijn goede karakter was al snel klaar.
Als die jongen onder invloed was sloeg hij haar en zorgde hij dat zij geen kant op kon.
Het was het moment dat de ellende begon.

Haar liefde voor hem verdween nooit compleet.
Tot hij haar op een dag op straat smeet.
Helemaal alleen moest ze verder leven.
Haar ouders wilde haar niet meer zien, omdat zij haar genoeg kansen hadden gegeven.
Tijdens de relatie met die jongen raakte ze verslaafd aan verdovende middelen en dit werd na die tijd niet minder.
Daarbij veranderde haar kieskeurige karakter om aan geld te komen in een mannenverslinder.

En nu zit ik hier is de laatste zin van haar indrukwekkende verhaal.
Op de vraag of zij nog hulp krijgt of tenminste is haar antwoord duidelijke taal.
Nee, wie zou er om mij nog bekommeren is het antwoord dat zij geeft.
Op dat moment wordt duidelijk dat zij nog toch nog wel emoties heeft.
Ik troost haar en beloof dat ik er alles aan zou doen om haar leven beetje bij beetje weer de goede kant op te laten gaan.
Daarna nemen we afscheid en geeft zij aan dat ze over een paar dagen weer op dezelfde plek zou staan.

Een paar dagen later keer ik terug, maar ik zie nergens een teken van haar.
Een paar mensen kijken mij wat doordrongen aan terwijl ik wat onzeker naar de grond staar.
Mijn gevoel wordt steeds slechter en ik vraag mij af waar zij is en om welke reden.
Uiteindelijk besluit een oudere vrouw naar mij toe te lopen en geeft aan dat het meisje dat ik zoek gisterenavond is overleden.

Instagramprinsesje

,

Je nieuwe selfie is weer een kijkcijferkanon.
Net wanneer je dacht dat het niet beter kon.
Je gezicht is weer prachtig opgemaakt.
En die filter over je foto heen maakt het volmaakt.
Tenminste dat is het beeld dat je de wereld schetst.
Maar als iemand het ongelofelijk nep vindt, ben je diep gekwetst.

Je borsten moeten daarbij ook duidelijk in beeld.
Zo geef je die onbekende volger van 73 ook wat plezier voor als hij zich verveeld.
Terwijl je kont naar achter staat trek jij je meest zwoele blik.
Wie zou er immers niet verliefd worden op zo’n chick?
Maar die gedachte is net zo nep als de selfie die je op Instagram neerzet.
De meeste zullen denken ‘wat is dat voor een plastic slet’?

Maar die gedachte zullen je vast niet deren.
Praters zijn maar haters en die zou jij vast een lesje leren?
Met je stoere tekstjes bij je foto’s kan jij de hele wereld aan.
Ondertussen nog een selfie met een peperdure fles drank en vanavond kan je weer helemaal losgaan.
De online wereld is jouw ideale leefplek.
Maar in het echte leven ga je vaak flink op je bek.

Het is dinsdagmorgen en je loopt over straat.
Iedereen lijkt met elkaar te lopen en niemand vraagt hoe het met je gaat.
Jij loopt alleen en niemand kijkt naar je om.
Je onzekerheid lijkt de boventoon te voeren met de gedachte ‘vinden ze mij lelijk of dom’?
Radeloos kijk je wat om je heen.
Deze ongemakkelijke situatie voelt zo koud als een steen.

Voor wat meer zelfvertrouwen bekijk jij je Instagram foto’s nog maar een keer.
Zo veel hartjes, reacties en aandacht, maar in werkelijkheid herkent niemand je meer.
Plots tikt een jongen je aan.
Jij draait je om, maar als hij je aankijkt zegt hij ‘sorry ik dacht dat ik je op Instagram volgde, maar ik heb me vergist en moet gaan’.
Beteuterd laat hij je weer alleen en onzeker verder lopen.
Inmiddels heb je aardig wat trek, dus besluit je wat koekjes bij de ALDI te kopen.