Als jij een aardbei was geweest

Het is buiten koud.
De kachel staat erg hoog.
Maar dat geeft mij niet de gewenste warmte.
M’n hart is helemaal van streek.
Sinds het moment dat ik je zag.

Gelukkig heb ik je naam achterhaald.
Staat je nummer nu in m’n telefoon.
App ik dagelijks met je.
Staat een date op het menu.
Maar voor mij staat onze toekomst al vast.

Als jij een aardbei was geweest
Dan had ik als slagroom op je willen liggen.
Om een zoete combinatie met jou te vormen.
Waar de smaak van liefde bij te proeven is.
Zonder dat deze ooit verdwijnt.

Vandaag is de grote dag.
Ik ga je eindelijk zien.
Al weken heb ik hier naar uitgekeken.
M’n hart klopt ontzettend hard.
Alsof ik een tree Red Bull blikjes heb gedronken.

Daar kom jij aan.
Alsof een engel uit de hemel is gevallen.
Jouw stem klinkt als muziek.
Van mij mag jij blijven praten.
Ook al komt er inhoudelijk weinig interessants uit.

Als jij een aardbei was geweest
Dan had ik als slagroom op je willen liggen.
Om een zoete combinatie met jou te vormen.
Waar de smaak van liefde bij te proeven is.
Zonder dat deze ooit verdwijnt.

Inmiddels staat de kachel een stuk lager.
Ondanks het nog steeds winter is.
Maar de oplossing ligt naast mij.
Tegen mij aan gekropen kijken wij samen TV.
Nog steeds klopt m’n hart snel voor haar.

Je werkt dan wel niet.
Een opleiding heb je nooit afgerond
Geld kom ik elke maand te kort.
Maar hé, wat maakt het uit?
Sinds jij er bent, heb ik het niet meer koud.

Als jij een aardbei was geweest
Dan had ik als slagroom op je willen liggen.
Om een zoete combinatie met jou te vormen.
Waar de smaak van liefde bij te proeven is.
Zonder dat deze ooit verdwijnt.

Op jacht naar een pedo!

Het is de zomer van 2009.
AZ is landskampioen in de Eredivisie geworden.
Pitbull scoort een hit met I Know You Want Me.
En bijna iedereen heeft een profiel op Hyves.

Het is ook de tijd dat chatwebsites nog in waren.
Op deze chatwebsites zaten ik en een paar vrienden wel eens uit verveling.
Soms ging die verveling zo ver dat we net deden alsof we een jong meisje waren.
Geïnspireerd door Undercover in Nederland hoopte wij ook pedofielen te kunnen ontmaskeren.
Het verbazingwekkende was hoe snel wij in contact kwamen met deze mensen.
Op een 18+ chat neerzetten dat je een meisje van 14 bent, was op bijna geen enkele chatwebsite een probleem.
Daar maakte wij dan ook gretig gebruik van.
Met een nep aangemaakt e-mailadres gingen we het vervolggesprek via MSN met hen aan.
Sommige hadden al snel door dat het foute boel was.
Maar weer anderen begonnen hun fantasie de vrije loop te laten.
De verhalen ging soms zover dat je je afvroeg wat zo iemand nog op vrije voeten deed.

Tot ontmoetingen lieten wij het niet komen.
Wij confronteerde de mensen via MSN.
De één begon daarna gelijk te schelden en een ander bood z’n excuses aan.
Wij lieten het hierbij en namen verder geen vervolgstappen.

Dat was toen.
Tegenwoordig duiken steeds meer filmpjes op van zogenoemde Pedohunters.
Dit zijn mensen die ter bescherming van kinderen de pedofielen confronteren en overleveren aan de Politie.
Dat is tenminste hoe het zal moeten gaan.
De laatste dagen is er ook steeds meer in het nieuws dat er geweld tegen de pedofielen wordt gebruikt.
Hoe erg de woede soms ook te begrijpen is, met geweld los je het niet op.

Ondanks dat er tussen 2009 en nu veel in de wereld veranderd is.
Zijn de gesprekken die deze pedofielen voeren nauwelijks veranderd.
Nog net zo ondoordacht, respectloos en vies als dat het er eerder aan toe ging.
Je moet er niet aan denken wat er gebeurd als zo’n man/vrouw daadwerkelijk tegen een kind praat.
Dan nog maar te zwijgen over een daadwerkelijk fysieke ontmoeting.

Toch wordt er vaak wel aangestuurd op een fysieke ontmoeting.
Graag zelfs, want dan kunnen zij hun fantasieën op het kind loslaten.
Alleen komen zij nu vaak bedrogen uit als zij Pedohunters aantreffen.
Met een camera in de hand wordt de confrontatie aangegaan.
Volledig in beeld (zonder onherkenbaar gemaakt te worden) komen zij op deze manier op het internet.
Daarbij wordt de Politie gebeld en wordt deze pedofiel overgedragen aan hen.

Nu is er een flinke tweestrijd tussen deze manier van confronteren.
De ene kant vindt het een ontzettend goed initiatief en hoopt dat elke pedofiel aangepakt wordt.
De andere kant vindt dat de Politie zelf de opsporing moet doen en er geen burgerinitiatieven hiervoor moet zijn.
Daarbij ontstaat er bij een deel van de andere kant ook een beetje medelijden met de geconfronteerde man/vrouw.
Maar, als diegene zo onschuldig is, wat doet hij/zij dan op de afgesproken plaats?
Waarom komt hij/zij opdagen als hij/zij afgesproken denkt te hebben met een kind af?
Of beter gevraagd, waarom spreekt hij/zij überhaupt met een kind af?

Minister Grapperhaus en de Politie dringen Pedohunters aan om te stoppen met hun activiteiten.
Dit om ongelukken te voorkomen en burgers geen eigen rechter te laten spelen.
Er valt wat voor te zeggen natuurlijk, maar aan de andere kant mag er ook meer respect voor de Pedohunters zijn.
Want hoe kan het zijn, dat een pedofiel zo makkelijk met een kind kan afspreken?
Wellicht zal eens meer naar de oorzaak gezocht kunnen worden.
Hoe kan een pedofiel zo makkelijk in contact komen met een kind?
Waar is de digitale controle in dit verhaal?
Kunnen bepaalde websites wellicht sancties krijgen (zoals bijv. ook met een café gebeurd)?
Hoe sluit je digitale wegen voor volwassenen met slechte bedoelingen naar kinderen?

Ook vraag ik mij of er geen directe samenwerking kan ontstaan de Politie en de Pedohunters.
Blijkbaar zijn Pedohunters nodig om deze kwestie onder de nationale aandacht te krijgen.
Gezien de vele video’s die de laatste weken langskomen zijn er veel mensen die graag fysiek willen afspreken met een kind.
Dat is niet om een kopje thee met hen te drinken.
Dit geeft ook aan dat er daadkracht geboden is.
Daadkracht om dit probleem efficiënt en structureel aan te pakken.
Dit om uiteindelijk de drempel voor een pedofiel om met een kind af te spreken erg hoog te maken.
Zo hoog dat hij/zij niet eens meer overweegt om met een kind af te spreken.

Stilstaan

Vanavond is het zover.
Een borrelavond met wat vrienden en kennissen.
Het zal gezellig moeten zijn.
Maar eigenlijk heb ik helemaal geen zin.
Zal ik afzeggen?
Ik besluit toch om te gaan.

Eenmaal binnen voeg ik mij bij de groep.
Het ene naar het andere mooie verhaal komt voorbij.
De één is afgestudeerd.
De ander heeft een geweldige baan.
Weer een ander is getrouwd en woont in een vrijstaand huis.
Dan mag ik wat vertellen.

Oké, ik blijf stil.
Misschien als bescherming voor mezelf.
Om niet af te gaan.
Of allerlei adviezen te krijgen.
Voor iedereen lijkt de wereld door te draaien.
Maar voor mij staat deze stil.

Een week later heb ik afgesproken met een oud vriendin.
Ik kijk erg naar onze ontmoeting uit.
Vroeger was zij een inspiratie voor mij.
Dat was ik overigens ook voor haar.
Eenmaal aan tafel vertelt zij wat zij nu allemaal doet.
Het éne naar het andere succes komt voorbij.

Ook krijg ik te horen dat zij binnenkort gaat verhuizen naar het buitenland.
Dit omdat ‘Nederland te klein voor haar is geworden’.
Dan komt de vraag wat ik doe.
Ik probeer maar zo opgewekt mogelijk m’n verhaal te doen.
‘Oh, niet veel veranderd dus’ reageert de oud vriendin daarop.
Ik had dit kunnen weten bedacht ik mij.

Oké, ik blijf stil.
Misschien als bescherming voor mezelf.
Om niet af te gaan.
Of allerlei adviezen te krijgen.
Voor iedereen lijkt de wereld door te draaien.
Maar voor mij staat deze stil.

Het gras is aan de overkant altijd groener.
Tenminste dat zeggen ze.
Daarbij moet ik mezelf accepteren zoals ik ben.
Ook dat zeggen ze.
Maar is jezelf accepteren dan ook de situatie accepteren?
Volgens mij zijn dat twee verschillende dingen.

In een ideale wereld zag ik het mezelf allemaal al doen.
Al wordt er dan gezegd dat ik niet moet dromen.
Of dat het mij niet zal gaan lukken.
Je kan het eigenlijk nooit goed doen.
Al is het erg frustrerend.
Als je verder wilt en er zich geen nieuwe kansen voordoen.

Dus blijf ik stil.
Misschien als bescherming voor mezelf.
Om niet af te gaan.
Of allerlei adviezen te krijgen.
Voor iedereen lijkt de wereld door te draaien.
Maar voor mij staat deze stil.

Doe mij maar een lockdown

‘Doe mij maar een lockdown’.
‘Wilt u daar curry of ketchup bij?’
‘Curry graag’.
‘Dat is dan 6 euro 95’.

Bovenstaande situatie klinkt wellicht wat vreemd.
Echter zie ik de laatste tijd mensen zo makkelijk over een lockdown praten.
Het lijkt net of er een patatje bij de snackbar wordt besteld.
Of het allemaal niet zo erg is.
Sommige mensen vinden zelfs dat alles ‘wel even 2 maanden dicht kan’.
‘Even geen werk, even geen activiteiten, even volledige rust in de samenleving’.
Yeah right, alsof iedereen 2 maanden opsluiten voor ‘volledige rust’ gaat zorgen.

Het WHO raadt een volledige lockdown inmiddels ook af.
Daarbij gaat de geestelijke gesteldheid bij veel mensen ook flink naar beneden.
Wat kan resulteren in meer zelfdodingen of meer geweld op straat.
Als je nu al ziet hoe licht ontvlambaar mensen zijn geworden, zal een lockdown dat niet minder maken.
Daarbij verliezen nog meer mensen hun baan en hebben dus geen inkomen meer.
Meer mensen komen in een situatie terecht dat zij ‘niets meer te verliezen’ hebben wat weer kan resulteren in tikkende tijdbommen.

Veel mensen die schreeuwen en zelfs smeken om een volledige lockdown lijken dit niet in te willen zien.
Of ze weten niet waar zij eigenlijk over aan het praten zijn.
Misschien is het ook eens handig als er wordt uitgelegd wat voor een consequenties een volledige lockdown met zich meebrengt.
Al heb je uiteraard ook een groep die het allemaal wel weet en een volledige lockdown ook daadwerkelijk prima vindt.
Gisteren zag ik zelfs een boze Facebook status van iemand voorbij komen, omdat Rutte niet direct het land op slot heeft gezet.

Sowieso zie je op Facebook de meest uiteenlopende berichten.
De ene kant is helemaal voor de maatregelen en de andere kant zijn de tegenstanders.
Het is zoals elk maatschappelijk onderwerp tegenwoordig 2 kanten heeft.
Iedereen mag van mij z’n eigen mening hebben en ik vind het zelf ook interessant om te zien hoe ‘de andere kant’ over maatschappelijke onderwerpen denkt.

Waar ik mij echter wel aan stoor zijn mensen die op Facebook heel burgerlijk willen zijn.
Echter zijn deze mensen vaak in het echte leven compleet het tegenovergestelde.
Zo zag ik laatst iemand op Facebook die los ging op iedereen die tegen de maatregelen zijn.
Dan zal je denken dat deze persoon in het echt ook alle maatregelen naleeft.
Maar wat denk je, deze persoon stond in de supermarkt letterlijk elke maatregel te negeren.
Een paar dagen later zag ik die persoon z’n naam online weer voorbij komen.
Uiteraard moest iedereen die tegen de maatregelen zijn het weer ontgelden.
Treurig, maar anderzijds kan ik er ook wel om lachen.

Na het schrijven van dit stuk heb ik wel honger gekregen.
Tijd om even naar de snackbar te gaan om een patatje te bestellen.
Zal vast goed gaan smaken.

Hoe krijg je een complotdenker stil?

Een van de vaakst gebruikte woorden van 2020 is toch wel complotdenker.
Een complotdenker wordt vaak op allerlei manieren weggezet.
Uiteraard niet positief.
Een complotdenker z’n denkwijze is namelijk erg gevaarlijk.
Vooral als ook anderen in het complot gaan geloven.
Althans, dat is wat er vanuit de media vaak wordt gesuggereerd.
Een complotdenker zie je ook nauwelijks op de standaard televisieprogramma’s.
Mocht je er toch één zien, dan wordt er het hele programma alles aangedaan om hem/haar ‘een kopje kleiner’ te maken.
Figuurlijk dan.
Als het letterlijk was, dan krijg je wel hele enge praktijken.

In m’n vorige stuk schreef ik over wat er zal gebeuren als een complottheorie de waarheid zal zijn.
Maar er kan ook afgevraagd worden waarom een complottheorie wordt bedacht.
Vaak heeft het ook te maken met het missen van transparantie.
Het ontbreken van kritische vragen en weinig tot geen tegengeluid spelen daar ook een grote rol in.
Er wordt vaak gesproken over ‘een betere wereld’.
Ook het woord ‘samen’ hoor je de laatste tijd zo vaak, dat je er bijna een afkeer tegen zal krijgen.
Maar hoe wil je ‘samen’ aan ‘een betere wereld’ werken als er geen transparantie is.
Je moet er tenslotte maar van uit gaan dat het klopt wat er wordt gezegd.
De mensen die tegen de complotdenkers zijn gaan er vaak vanuit dat de politiek leiders ‘het beste met hen voorheeft’.
‘Als zij het zeggen is het zo punt’.
‘Maar…’
“Niks maar, luisteren en je daar bij neerleggen’.
Sowieso vind ik de term ‘je ergens bij neerleggen’ een zwakke term.
Oké, soms kan het echt niet anders.
Maar zelfs in situaties waar nog mogelijkheden zijn, leggen mensen zich ‘er maar bij neer’.
‘Het heeft toch geen zin om er tegenin te gaan, dus doe ik maar wat mij opgedragen wordt’.
Yeah right, met zo’n instelling kom je ver in het leven.

Hoe dan ook, transparantie en openheid van zaken.
Als ik dit op straat zal vragen, zal bijna iedereen het ermee eens zijn.
Maar als iedereen het er zo mee eens is, waarom gebeurd dat dan niet?
Zolang daarin niets veranderd, kunnen prominente dames en heren alles maken en daar ook nog wegkomen.
Een goede PR en communicatie erbij en iedereen slikt het voor zoete koek.
‘Want ja, er tegenin gaan heeft toch geen zin’.
‘Dus daarom leg ik mij er maar bij neer’.
Ik denk dat ‘een betere wereld’ en het ‘samen’ gevoel sneller bereikt wordt als er meer transparantie is.
Dit zal een aantal complotdenkers ook stil maken, aangezien veel complottheorieën niet meer nodig zijn.
Helemaal stoppen doe je het niet en dat is ook alleen maar goed.
Juist door kritisch te blijven en niet alles voor zoete koek te slikken blijf je scherp.

Toch denk ik dat bovenstaande tekst een ideaalwereld betreft dat (helaas) niet snel (lees: nooit) bereikt zal worden.
Aangezien de waarheid vaak een zwaard boven zich heeft hangen en hierdoor altijd slachtoffers gaan vallen.
Dit zijn vaak niet ‘de gewone stervelingen’, maar hooggeplaatste dames en heren.
Daarbij hebben ook zij een eigen belang en dat gaat dus ten koste van de transparantie.
Er zal veel moeten veranderen om het echte ‘samen’ in ‘een betere wereld’ te laten ontstaan.

Wat als een complottheorie de waarheid blijkt te zijn?

Extreemrechts, gestoord, gevaar voor de samenleving.
Zomaar wat termen die je naar hoofd kan krijgen als je in complottheorieën geloofd.
Of beter gezegd, als je jouw eigen beeldvorming creëert.
Dit in plaats van braaf aannemen wat je qua informatie geserveerd krijgt.
Alsof je een bord eten opgeschept krijgt en je het netjes opeet.

Maar dit wordt uiteraard niet door iedereen gewaardeerd.
Op diverse manieren maken mensen dit ook aan je duidelijk.
De een verwijdert je van zijn of haar social media.
Een ander scheldt je uit of bedreigt je.
En weer een ander probeert je belachelijk te maken.

Ik denk dat daarom ook veel mensen voorzichtig met hun mening of denkwijze omgaan.
Ook al staat iemand eigenlijk anders in het leven.
Als je met de stroming meegaat levert dat minder tegenstand op.
Je wordt niet minder gemogen.
Ook ben je volgens velen ‘een goed persoon’.

Maar ben je iemand die bijvoorbeeld tegen mondkapjes is.
Dan ben je slecht.
Volgens sommige ben je zelfs een moordenaar.
‘Dat jij maar niet geholpen wordt als jij Corona krijgt’ is ook zo’n vaak gebruikte uitspraak.
En dat, terwijl iedereen elke maand zorgkosten betaald.

Hoe dan ook, er zijn (vooral de laatste tijd) veel complottheorieën.
Bij velen kan ik er wel om lachen.
Maar bij sommige zijn er ook wel logische verbanden te zien.
Het zijn vaak de gevoelige onderwerpen die een persoon of groep kan schaden.
En dat is natuurlijk wel het laatste wat die persoon of groep wilt.

Om de waarheid zo ver mogelijk van de wereld weg te houden kan je daar allerlei middelen voor gebruiken.
De persoon die het dreigt te verkondigen monddood maken is er één van.
Maar dat kan teveel opvallen.
Dus kan deze persoon belachelijk gemaakt worden, net zolang totdat bijna niemand hem/haar meer serieus neemt.
Zo daar hebben we geen last meer van.

Maar dan komt de volgende met hetzelfde onderwerp.
Veel mensen zullen dan denken ‘weer iemand met dat achterlijke verhaal’.
Op die gedachte wordt ingesprongen en zo gaat ook persoon 2 snel weer van het podium.
Dit kan je natuurlijk eindeloos herhalen.
Al bestaat er altijd een kans dat de waarheid uitkomt.

De waarheid proberen te verhullen komt in allerlei gradaties van de samenleving voor.
Zelfs kinderen proberen er wel eens met een leugen van af te komen.
Jantje steelt een knikker van Pietje en Klaasje heeft dat toevallig gezien.
Klaasje wilt Jantje gaan verlinken, maar Jantje wilt nooit meer met Klaasje spelen als hij hem verraad.
Klaasje besluit z’n mond te houden tegen Pietje.

Als het bij kinderen al zo gaat, waarom zal het bij de elite niet nu zo kunnen gaan?
Waarom zal elke bewering of inbreng gelijk moeten worden afgedaan als ‘complottheorie’.
Ook als iemand met erg sterke punten komt en een hoge geloofwaardigheid heeft.
De makkelijkste weg is om te zeggen ‘hij/zij lult uit z’n nek’.
Want ja, één probleem minder is er dan op de wereld.

Maar wat als een complottheorie de waarheid blijkt te zijn?
Dan staan veel mensen met open mond te kijken.
Met verbouwereerde stem hoor je hen zich dan hardop afvragen of hij/zij dan toch al die tijd gelijk had.
Diegene die als eerste met de informatie kwam, is dan al vaak weer van het podium verdwenen.
Erkenning zal hij/zij hoogstwaarschijnlijk ook niet krijgen.

Je hebt zelfs mensen die nog een verwijzend vingertje naar hem/haar maken.
Door hem/haar is dit allemaal ontstaan.
Ja hallo, alsof hij/zij zijn/haar mond had moeten houden.
Het is juist goed dat iemand zijn of haar mond durft open te drukken.
Ook al heeft dat veel gevolgen.

Meestal eerst voor hem/haarzelf
Als hij/zij sterk genoeg blijft gaat de beerput vanzelf eens open.
Misschien niet morgen of volgende week.
Wellicht ook niet volgende maand.
Als de waarheid uiteindelijk maar een keer bovenwater komt.

In jouw schaduw staan

Laatst kwam een vriendin langs.
Toevallig kende ik haar door jou.
Jouw verhalen over haar maakte mij nieuwsgierig.
En nieuwsgierig bleef ik.
Toen zij verlangend met haar lange nagels over mijn borst gleed.
Toch bleef de passie weg.
Er ontstond geen vlam.
Als een aansteker die niet aan wilde gaan.
Het duurde niet lang tot zij weer vertrok.

Knal de kurk maar van de fles.
Het is feest vandaag.
Er wordt gelachen.
Iedereen is vrolijk.
Al voelt alles zo anders voor mij.
Komt dat omdat ik in jouw schaduw sta?

Ik moet het mij niet zo aantrekken.
Aldus jouw advies.
Mooi moment om samen weer eens wat leuks te gaan doen.
Al wat dat leuks van korte duur.
Jij kwam wat vrienden van je tegen.
Ineens had je wat anders te doen.
Ik mocht wel mee.
Al zag ik dat jouw vrienden daar niet op zaten te wachten.
Dus besloot ik om alleen verder te gaan.

Knal de kurk maar van de fles.
Het is feest vandaag.
Er wordt gelachen.
Iedereen is vrolijk.
Al voelt alles zo anders voor mij.
Komt dat omdat ik in jouw schaduw sta?

Vaak denk ik er over na om de vriendschap te verbreken.
Om een statement te maken spreek ik dan ook weken niet met je af.
Het zal als een bevrijding moeten voelen.
Echter slaat de verveling snel toe.
Het leven lijkt toch minder spannend.
De leuke mensen zie ik ineens ook niet meer.
‘Zo waar was jij dan’ klinkt het ineens.
Blijkbaar kan ik toch niet zonder niet zonder je vriendschap.
Ondanks dat jij waarschijnlijk geen donder om mij geeft.

Knal de kurk maar van de fles.
Het is feest vandaag.
Er wordt gelachen.
Iedereen is vrolijk.
Al voelt alles zo anders voor mij.
Komt dat omdat ik in jouw schaduw sta?
Komt dat omdat ik in jouw schaduw sta?
Komt dat omdat ik in jouw schaduw sta?

Welkom in 2030!

Welkom in 2030!
Wanneer je dacht dat je in 2020 al het ergste meegemaakt had.
Dan zal ik maar niet voor 2030 gaan beginnen.
Er is in die 10 jaar toch wel veel veranderd.
Uiteraard alles ‘ter bescherming van de bevolking’.
Je moet er niet aan denken dat de bevolking zelf nog zal kunnen denken.
Dat zij zelf nog keuzes kunnen maken.
Nee zoveel individuen met ieder z’n eigen wensen.
Dat gaat gewoon niet meer en daar moest dan ook een stokje voor worden gestoken.

Ik neem je eerst even mee voor een stukje geschiedenis.
Mei 2025, een maand waarin het ene hitte record naar het andere sneuvelde.
Maar daar zal mei 2025 niet om herinnert worden.
Nee mei 2025 zal voor altijd herinnert worden aan een historisch besluit.
Om de bevolking ‘meer rust te gunnen’ is besloten om vanaf dan alle politieke partijen af te schaffen.
De leiding zal gegeven worden door een president die een ambtstermijn van 5 jaar krijgt.
Zoals gezegd om de bevolking ‘meer rust’ te gunnen, want al die partijen en stromingen is niet meer van deze tijd.
Bovendien zorgt dat voor verdeeldheid, terwijl een eenheid noodzakelijk is.
Uiteindelijk moet ‘samen’ het toverwoord worden.
Het woord ‘samen’, waar in 2020 al meermaals gebruik van is gemaakt tijdens de coronacrisis.
Daar past dan ook één leider bij die het volk vertegenwoordigd en voor hen beslissingen maakt.
Een groot deel van de bevolking is het hier niet mee eens en demonstreert.
Hier wordt niet naar geluisterd.
Bovendien is demonstreren al een tijd verboden, vanwege de nieuwe veiligheidsvoorschriften.
Demonstranten worden dan ook met hard geweld aangepakt en opgepakt.

Zoals ik dus aangaf is er een historisch besluit genomen.
Voor de eerste presidentsverkiezingen in Nederland zijn er 3 kandidaten.
Hugo de Jonge is één van deze 3 en hij is volgens de NOS ‘de grootse kanshebber’.
Bij de publieke opinie lijkt Hugo de Jonge helemaal geen grootste kanshebber.
Maar Hugo de Jonge wint de eerste presidentsverkiezingen met een percentage van 77% van de stemmen.
Hugo de Jonge is dus de eerste president van Nederland.

Terug naar 2030.
Er is in Nederland veel veranderd.
Waar je voorheen nog rond je 25e op jezelf kon gaan wonen.
Is de gemiddelde thuiswoner nu 33.
Om de bevolking terug te dringen mag je maximaal nog 2 kinderen nemen.
Bij voorkeur 1 kind of. ‘als je echt wat wilt bijdragen aan de wereld’, geen kinderen.
Omdat er bijna geen (eigenlijk helemaal geen) betaalbare woningen meer beschikbaar zijn, zijn er tentenparken opgezet.
De tenten zijn zodanig opgezet dat je er ook in de winter zal kunnen wonen.
Mocht je het toch koud hebben, dan is het advies ‘om een extra trui aan te trekken’.
Boodschappen zijn nauwelijks nog betaalbaar en zelfs voor B- & C-merken mag je de portemonnee trekken.
Diefstal in supermarkten is dan ook flink toegenomen.
Er zijn veel experimenten met chips.
Zo kan je er voor kiezen om een chip in je vinger te laten zetten die je kan gebruiken als OV chipkaart.
Omdat dit experiment geslaagd is, volgt er binnenkort een uitbreiding om met een chip in je vinger te kunnen pinnen.

De smartphones zijn inmiddels zodanig smart, dat je het als een huishoudhulp zal kunnen beschrijven.
Zo kan je smartphone constateren wanneer je woning vuil is en hierdoor de slimme stofzuiger aan het werk zetten.
Vind jouw smartphone het te koud, dan kan die zorgen dat de kachel aangaat (je leest het goed, de kachel is er nog).
Mocht je te lang naar een TV kijken die uitstaat dan helpt de slimme TV je een handje door vanzelf aan te gaan.
De modernste TV’s zijn voorzien van een camera om je TV ‘meer naar je persoonlijke wensen te kunnen instellen’
De data die hier uit voortvloeit wordt opgeslagen en geanalyseerd.
Niets ernstigs, dit is uiteraard voor ‘kwaliteitsverbetering’ van de smartproducten.

Om de bevolking gezonder te maken is het verplicht om elke 2 jaar een vaccin te krijgen.
In dit vaccin zitten volgens deskundigen ‘alles wat je lichaam nodig heeft om goed te kunnen functioneren’.
Weigeren is onverantwoord en zelfs verboden.
Er staan zelfs hoge straffen op.
Het vaccin is ‘met de beste bedoelingen voor de volksgezondheid gemaakt’.
Daarbij is gebruik van ‘de hoogste wetenschappers’.
Wie dat zijn wordt niet bekend gemaakt.
Dat er sinds de vaccinatieplicht een hoger sterfte cijfer is wordt afgedaan als ‘puur toeval’.
Geruchten over inmenging van Bill Gates (die sinds 2024 de hoogste man in de gezondheid is) worden weggezet als ‘extreemrechtse complotdenkers’.
Wanneer je zo’n gerucht uitspreekt dan wel op social media communiceert, riskeer je een gevangenisstraf van 2 maanden.
Daarbij riskeer je ook een social media verbod van 6 maanden.
Bij recidive moet je verplicht een 4-daagse cursus volgen.
In de volksmond de ‘gehoorzaamheidscursus’ genoemd.

Ondanks dat ‘samen’ het motto is, mogen burgers onderling weinig samen zijn.
Het is verplicht om digitaal te registreren met wie je bent.
Per week mag je maar met 10 verschillende mensen (buiten werktijd) samen zijn.
Dat klinkt wellicht veel, maar een groot persoonlijk feestje zit er dus niet meer bij.
Ook de activiteit dient daarbij aangegeven te worden.
Zelfs als je geslachtsgemeenschap hebt, dien dit eerst digitaal geregistreerd te worden.
Uiteraard van beide kanten.
Op deze manier kan achterhaald worden of er wel of geen sprake was van dwang.

En wat dacht je van het vervoer?
Scooters zijn allemaal elektrisch.
Niet elektrische scooters zijn verboden.
Brommers mogen niet meer worden gemaakt.
Auto’s die niet voor 25% elektrisch zijn, mogen niet meer worden geproduceerd.
Dit getal moet per 2037 50% zijn.
Auto’s die 100% niet elektrisch zijn mogen per 2031 de Nederlandse wegen niet meer op.

Ja mensen, dat is 2030.
Het jaar dat er, wanneer je meegerekend hebt, ook weer presidentsverkiezingen zijn.
Ondanks alle kritiek op Hugo de Jonge staat hij er in de peilingen weer geweldig voor.
De tegenkandidaten (hoe goed zij ook zijn) maken theoretisch gezien weinig tot geen kans.
Ik mag het niet zeggen, maar de uitslag lijkt min of meer al vast te staan.

Mocht je je trouwens afvragen of president Hugo de Jonge iemand boven zich heeft staan.
Dan kan ik deze vraag met een ‘ja’ beantwoorden.
Ondanks dat Hugo de Jonge de president van Nederland is en z’n ideeën graag doorvoert, gaat dit met medewerking van de Europese Unie.
Kort gezegd: wilt de Europese Unie iets, dan moet Hugo de Jonge dit in z’n land doorvoeren.
Uiteraard heeft hij zelf ook wat inspraak, maar dat zal wellicht 10% zijn.
Die 10% mag hij dan op eigen titel doorvoeren, zolang het maar niet botst met het EU-beleid.

Het motto binnen de bevolking is ‘we maken er maar het beste van’ geworden.
Zolang je gezond bent en de zon schijnt is er altijd nog hoop.
En hoop doet leven.
Ook in 2030.

Robotsamenleving

Je eigen ik.
Iedereen heeft het.
Maar wat als je eigen ik niet standaard is?
Als je eigen identiteit afwijkt van de mainstream.
Ben je dan gelijk gek?
Hoor je er dan niet bij?
Eigenlijk lijkt het daar wel steeds meer op.

Ja-knikken brengt je de laatste tijd verder.
Het is ideaal om te weten dat, wanneer je alles uitvoert wat je opgedragen wordt, je zekerheden hebt in het leven.
Die kritische collega/vriend/buurtgenoot is maar lastig en vervelend.
Iemand die niet leuk meedoet en mee lacht als de beleidsbepaler een erg flauw grapje maakt.
Hij (of zij) vertraagt processen en doet niet wat er opgedragen wordt.
Jij als ja-knikker doet dat wel en dat maakt je geliefd.
Ondanks die kritische collega/vriend/buurtgenoot vaak best wel een punt heeft (of zelfs gelijk), wordt dit niet toegegeven.
Hij (of zij) hoort niet bij het ja-knikkers clubje, dus heeft hij (of zij) heeft het standaard fout.

Niet alleen bij procesmatige situaties komt dit voor.
Ook zie ik dit steeds meer terug bij jongeren.
Deed je vroeger niet mee als je geen mobiele telefoon had.
Is je populariteit nu bepaald op basis van je aantal volgers.
En ja, als je niets met social media hebt ben je wel erg ‘old school’.
Het is daarbij ook nog belangrijk om dure merkkleding te dragen.
Als je ook nog een stapeltje biljetten kan laten zien, dan ben jij echt ‘the man’.
Maar kies je voor een ‘saai’ bestaan te hebben en leef jij je leven zoals je zelf wilt.
Tja, dan ben je niet cool en wordt je mogelijk zelfs gepest.

Het meegaan met de massa komt in alle gradaties van de samenleving voor.
Tegenwoordig is het lastig om trouw aan jezelf te blijven, omdat je ziel verkopen je materieel vooruit kan helpen.
Het geld lonkt, die mooie man of vrouw ziet je nu wel staan, je hebt in één klap veel volgers en jij bent de ster van het feest.
Je hoeft je ook niet altijd maar te bewijzen, want jij behoort tot de gevestigde orde.
Gewoon ja-knikken, beetje leuk mee lachen en trouw aan de leiders zijn.
Daarna kan je pronken en alle ‘haters’ jaloers maken.

Tja en die lastige collega/vriend/buurtgenoot die heeft het waarschijnlijk niet.
Die leeft, als die geluk heeft, op modaal niveau en ziet die mooie kansen aan z’n neus voorbij gaan.
Het pronken doet die persoon ook niet.
Hij (of zij) heeft dat niet nodig en leeft z’n leven met de dag.
Het is allemaal niet zo glamour als bij de ja-knikker.
Echter is er wel één groot verschil.
Die lastige collega/vriend/buurtgenoot is trouw aan zichzelf.

More money, less problems

Wat is het toch fijn om rijk te zijn.
Dat begin ik steeds vaker te denken.
Kunnen uitgeven wat je wilt, mensen die tegen je opkijken en het geeft je macht.
Macht om te doen wat je wilt om de wereld naar je hand te zetten.
Je wildste dromen kan je tot leven wekken.
Bij talkshows kan je jouw gewenste onderwerpen aan bod laten komen.
Daar betaal je dan voor.
Maar willen ze niet meewerken?
Nou dan geef je hen toch geen geld meer!
Moet je kijken hoe snel zij in gesprek met je willen.
Want ja, het geld dat jij hen geeft is meer dan een ander ooit kan geven.
Jij hebt de macht, dus jij bepaalt.

Het bovenste scenario klinkt wat beangstigend.
Toch zie je het steeds vaker gebeuren.
Neem bijvoorbeeld vandaag.
Een kleine supermarkt moet z’n deuren sluiten vanwege het overtreden van de coronaregels.
Los van het feit of het wel of niet terecht is, lijkt er toch een willekeur te zijn.
Bij een Jumbo of een Albert Heijn hoor je dit soort berichten (tot nu toe) nooit.

In Hilversum (de plaats waar ik woon) was er laatst ook een soortgelijke situatie.
Een klein feestcafé moest z’n deuren in het weekend sluiten.
Dit kwam ook vanwege het overtreden van de coronaregels.
Echter zie je bij de grote namen op horeca gebied soortgelijke berichten niet verschijnen.
Dit terwijl ik hier ook regelmatig overtredingen zie (bijv. geen 1,5 meter).
Als gemeente wil je uiteraard de grote café’s ook niet gesloten hebben, aangezien dit je uithangborden zijn.
Maar eerlijk is het niet, we zijn immers allemaal gelijk.
Althans dat is zoals het zal moeten zijn.

Geld, macht, status.
Zonder dat lijkt het heel moeilijk om verder te komen in je leven.
Dat ondervind ik ook in het maken van contacten
Een aantal jaar geleden had ik een korte relatie met een dame die blijkbaar al een jaar verliefd op mij was.
Het klinkt heel romantisch en een match in heaven leek gemaakt te zijn.
Tot zij dat er achter kwam hoe mijn leven en ikzelf echt in elkaar steken.
Toen was er geen hosanna meer, maar leek het over te slaan in één grote teleurstelling.
De relatie strandde en het contact was per direct voorbij.

Deze situatie was niet op zichzelf staand.
Een tijdje terug had ik een discussie met een dame over iets heel simpels.
Plots werd zij heel persoonlijk en gaf aan dat ik niet groot moet praten als ik in zo’n klein appartement woon.
Want ja, blijkbaar mag je alleen ambitieus (groot wil ik het niet eens noemen) praten, als je al in een villa woont met een Tesla voor de deur.
Uiteraard is het contact met deze dame ook verloren gegaan.

Zelfs bij kennismakingen merk ik ook dat het positieve begin vaak snel kan omslaan.
Vaak bij het horen van je baan, de situatie van je leven of dat je bepaalde doelen nog niet gehaald hebt.
De ander heeft in één keer haast om weg te komen.
Opzoek naar die persoon die wel wat voor hem of haar kan betekenen.
Het gaat er tegenwoordig niet meer om wie je bent, maar wat je bent.

Zelf maakt het mij niet zoveel uit wat de achtergrond of de situatie van iemand is.
Als het persoonlijk maar matcht heb ik er vrede mee.
Wellicht wat naïef, maar ik ga liever met iemand om waar ik een leuke tijd mee kan hebben dan in een geforceerde situatie te komen.
Uiteindelijk denk ik dat het mij persoonlijk een stuk gelukkiger maakt.

Als ik alles zo bekijk, vrees ik voor de toekomst.
De grote bedrijven worden groter en groter.
Alles wat nog een beetje bestaansrecht heeft wordt opgeslokt door de grote jongens.
Daarbij denk ik dat de kloof tussen arm en rijk steeds groter wordt als er niets veranderd.
En ja, zie dan nog maar een goed bestaan op te bouwen als je uit de sociale klasse komt.
Mits je uiteraard over een bijzonder talent beschikt.

Dit allemaal in een wereld waarin bijna niets meer betaalbaar wordt.
In een wereld waarin de regie bepaalt wordt door het grote geld.
De wereld waarin je niet meer meedoet als je niets voorstelt.
Want ja, zo’n persoon kan je toch niet verder helpen.

Ondanks dat ik voor de toekomst vrees zie ik ook steeds meer weerstand komen.
Weerstand tegen alles wat ik zojuist benoemd heb.
Ik hoop dat dit uiteindelijk daadwerkelijkheid tot meer gelijkheid gaat leiden.
Dat het niet meer gaat om wat je bent, maar om wie je bent.
Alleen dan zie ik de wereld toch een stukje mooier worden.