Alles gaat voorbij

Het moment van het einde is aangebroken.
De kaarsen nog een keer aangestoken.
Samen zitten we op de bank en zeggen geen woord.
Hoe is de liefde tussen ons toch zo ontspoord?
Maar er is geen weg meer terug.
Straks volgt de laatste omhelsing en dan keren we elkaar de rug.

Het leek een droom die nooit eindigen kon.
Het gevoel van een sprookje vanaf het moment dat het begon.
Er vloeit een traan en ik sla een arm om je heen.
Wanneer je straks de deur uitgaat vervolgen we ons leven weer alleen.
Het liefst was ik bij je gebleven.
Maar het besef is gekomen dat we beide zonder elkaar verder moeten leven.

De sleutels lever je in en we knuffelen elkaar nog minuten lang.
De droom is over en dat idee maakt mij bang.
Je draait je om en je loopt van mij vandaan.
Waarom is het allemaal zo gegaan?
Vanaf nu ben ik weer vrij.
Alles gaat voorbij.

De dagen lijken nu donkerder dan voorheen.
Het voelt als maanden geleden dat de zon nog scheen.
De warmte van de zomer is overgegaan naar een winterse kou.
Wat is het fijn als ik nog naast jou wakker worden zou.
Maar ik weet dat je nooit meer terugkomt bij mij.
Alles gaat voorbij.