Groen links laten liggen

,

Zet je bril maar op voor goed zicht.
Jasper Janmaat is terug met een nieuw gedicht.
Nu nog scherper en een stuk wijzer.
Een jaar ouder, maar nog niets grijzer.
Wellicht soms iets te serieus.
Maar liever dat, dan een kinderachtige kneus.
Tegenwoordig zie je steeds minder mensen naar hun leeftijd gedragen.
Wat moet er van de wereld terecht komen hoor je anderen wel eens afvragen.
Al valt op die vraag eigenlijk geen antwoord te geven.
Het hoort immers bij het huidige leven

Inmiddels ben je 30 en gaat nog wekelijks uit.
Dat je de oudste van de dansvloer bent, interesseert je geen fluit.
Op weg naar de club in de stijl van Rob Jetten.
Waarmee je al weken hoopt te scoren bij de sletten.
Al is het na 66 pogingen nog niet gelukt.
Wellicht met meer ballen waren je versiertrucs niet mislukt.
Dus besluit je een biertje te bestellen, extra cold.
Dan komt het besef dat je altijd nog in Meppel kan scoren, net zoals Alexander Pechtold.
Alleen loopt dat ook niet meer zo flex.
Zo heb je een vriendin en zo is het je ex.

Vorig jaar had ik een date met een knappe meid.
Maar toen ik haar moeder zag raakte ik de draad volledig kwijt.
Ik kon haar niet van haar dochter onderscheiden.
Dus heb ik in een dronken bui haar moeder proberen te verleiden.
De dochter in kwestie vond het alles behalve leuk.
Wanneer ik hier aan terugdenk lig ik in een deuk.
Haar moeder zag er immers nog uit als iemand waarbij net haar tienerjaren waren afgelopen.
Daarvoor heeft zij vast veel hulpmiddelen moeten kopen.
Jong eruit blijven zien is tegenwoordig bijna een heilig goed.
Omdat het kan, maar misschien ook omdat het moet.