Laatste strohalm

Op ten duur begin je te beseffen dat je op de rest achterloopt.
Wanneer je bedenkt hoe dit te veranderen, ben je vooraf al bijna gesloopt.
In mijn dromen werd ik regelmatig door een klok opgegeten.
De tijdsdruk begint op te lopen als je steeds meer feiten komt te weten.
Wellicht had ik met alle veranderingen eerder moet beginnen.
Wie weet had ik dan niet meer zo’n grote wereld voor mij te winnen.
Maar daarvoor was ik jarenlang te verlegen.
Als ik dit niet had veranderd kon ik net zo goed zelfmoord plegen.

Als je weet dat je meer talent hebt dan anderen.
Moet je zorgen dat je leven snel gaat veranderen.
Ook al doe je anderen misschien wel pijn.
Dat is altijd nog beter dan zelfmoord een serieuze optie te laten zijn.
Dus doorbreek de muren om je heen.
Als je succes hebt ben je toch niet meer alleen.
Zolang je jezelf maar de meeste liefde kan geven.
Is er altijd nog een hoopvol bestaan in het leven.

Anderen zag ik kapot gaan aan witte poeder.
Dus in plaats van dat ging ik liever een goed gesprek aan met mijn moeder.
Uiteindelijk moet je zelf een hoger level zien te bereiken.
Ook als de halve wereld je af zit te zeiken.
Alles wat ik nu doe heeft er altijd al ingezeten.
Maar als je dit maar sporadisch laat zien, word je al snel vergeten.
Gelukkig is het moment dat ik mijn laatste strohalm moest grijpen net op tijd gekomen.
Nu ga ik naar het leven toewerken waar ik vanaf mijn eerste levensjaren over zit te dromen.