Lege handen

Na lange tijd heb je weer een date.
Je haartjes zitten netjes.
Je kleding staat goed.
Parfumpje op.
Klaar voor een mooie avond.

Eenmaal daar zie je hoe leuk zij is.
Vlinders vliegen door je maag.
Zij is precies wat je wilt.
Je hoopt dat zij hetzelfde voelt.
Maar na een kwartier besluit ze al te gaan.

Je deed toch je best?
Dat is wat door anderen vaak wordt gezegd.
Maar wat is je best doen?
Als je uiteindelijk steeds met lege handen staat.

Er staat een leuke interne vacature online.
Jij besluit te reageren.
Collega’s zien het al helemaal gebeuren.
Jij in die functie.
Het zal een mooie match zijn.

En inderdaad, je mag op gesprek komen.
Er is maar één tegen kandidaat
Het gesprek gaat vloeiend.
Dit kan toch niet meer fout gaan?
Tot dat je hoort dat jij het niet geworden bent.

Je deed toch je best?
Dat is wat door anderen vaak wordt gezegd.
Maar wat is je best doen?
Als je uiteindelijk steeds met lege handen staat.

Je besluit het roer om te gooien.
Het heft in eigen hand te nemen.
Mensen kijken je verbaast aan.
Maar het interesseert je niets.
Ze wennen er maar aan.

Vol zelfvertrouwen loop je over straat.
Of ben je met vrienden.
Of op het werk.
Of bij de eerstvolgende date.
Niemand krijgt jou meer klein.

Om vervolgens je best te hebben gedaan.
Het besef van die zin tot je door te laten dringen.
Niemand hoeft het meer te zeggen.
Die lege handen moeten een keer gevuld worden.

Ondanks het zelfvertrouwen.
Zit je ook met onzekerheid.
Je wilt niet je hele leven ongelukkig zijn.
Om zonder enige tevredenheid dood te gaan.
Die lege handen moeten een keer gevuld worden.
En als ze dan gevuld zijn?
Ben je dan gelukkiger?
Daar kan je vast je best voor doen.