More money, less problems

Wat is het toch fijn om rijk te zijn.
Dat begin ik steeds vaker te denken.
Kunnen uitgeven wat je wilt, mensen die tegen je opkijken en het geeft je macht.
Macht om te doen wat je wilt om de wereld naar je hand te zetten.
Je wildste dromen kan je tot leven wekken.
Bij talkshows kan je jouw gewenste onderwerpen aan bod laten komen.
Daar betaal je dan voor.
Maar willen ze niet meewerken?
Nou dan geef je hen toch geen geld meer!
Moet je kijken hoe snel zij in gesprek met je willen.
Want ja, het geld dat jij hen geeft is meer dan een ander ooit kan geen.
Jij hebt de macht, dus jij bepaalt.

Het bovenste scenario klinkt was beangstigend.
Toch zie je het steeds vaker gebeuren.
Neem bijvoorbeeld vandaag.
Een kleine supermarkt moet z’n deuren sluiten vanwege het overtreden van de coronaregels.
Los van het feit of het wel of niet terecht is, lijkt er toch een willekeur te zijn.
Bij een Jumbo of een Albert Heijn hoor je dit soort berichten (tot nu toe) nooit.

In Hilversum (de plaats waar ik woon) was er laatst ook een soortgelijke situatie.
Een klein feestcafé moest z’n deuren in het weekend sluiten.
Dit kwam ook vanwege het overtreden van de coronaregels.
Echter zie je bij de grote namen op horeca gebied soortgelijke berichten niet verschijnen.
Dit terwijl ik hier ook regelmatig overtredingen zie (bijv. geen 1,5 meter).
Als gemeente wil je uiteraard de grote café’s ook niet gesloten hebben, aangezien dit je uithangborden zijn.
Maar eerlijk is het niet, we zijn immers allemaal gelijk.
Althans dat is zoals het zal moeten zijn.

Geld, macht, status zonder dat lijkt het heel moeilijk om verder te komen in je leven.
Dat ondervind ik ook in het maken van contacten
Een aantal jaar geleden had ik een korte relatie met een dame die blijkbaar al een jaar verliefd op mij was.
Het klinkt heel romantisch en een match in heaven leek gemaakt te zijn.
Tot zij dat er achter kwam hoe mijn leven en ikzelf echt in elkaar steken.
Toen was er geen hosanna meer, maar leek het over te slaan in één grote teleurstelling.
De relatie strandde en het contact was per direct voorbij.

Deze situatie was niet op zichzelf staand.
Een tijdje terug had ik een discussie met een dame over iets heel simpels.
Plots werd zij heel persoonlijk en gaf aan dat ik niet groot moet praten als ik in zo’n klein appartement woon.
Want ja, blijkbaar mag je alleen ambitieus (groot wil ik het niet eens noemen) praten, als je al in een villa woont met een Tesla voor de deur.
Uiteraard is het contact met deze dame ook verloren gegaan.

Zelfs bij kennismakingen merk ik ook dat het positieve begin vaak snel kan omslaan.
Vaak bij het horen van je baan, de situatie van je leven of dat je bepaalde doelen nog niet gehaald hebt.
De ander heeft in één keer haast om weg te komen.
Opzoek naar die persoon die wel wat voor hem of haar kan betekenen.
Het gaat er tegenwoordig niet meer om wie je bent, maar wat je bent.

Zelf maakt het mij niet zoveel uit wat de achtergrond of de situatie van iemand is.
Als het persoonlijk maar matcht heb ik er vrede mee.
Wellicht wat naïef, maar ik ga liever met iemand om waar ik een leuke tijd mee kan hebben dan in een geforceerde situatie te komen.
Uiteindelijk denk ik dat het mij persoonlijk een stuk gelukkiger maakt.

Als ik alles zo bekijk, vrees ik voor de toekomst.
De grote bedrijven worden groter en groter.
Alles wat nog een beetje bestaansrecht heeft wordt opgeslokt door de grote jongens.
Daarbij denk ik dat de kloof tussen arm en rijk steeds groter wordt als er niets veranderd.
En ja, zie dan nog maar een goed bestaan op te bouwen als je uit de sociale klasse komt.
Mits je uiteraard over een bijzonder talent beschikt.

Dit allemaal in een wereld waarin bijna niets meer betaalbaar wordt.
In een wereld waarin de regie bepaalt wordt door het grote geld.
De wereld waarin je niet meer meedoet als je niets voorstelt.
Want ja, zo’n persoon kan je toch niet verder helpen.

Ondanks dat ik voor de toekomst vrees zie ik ook steeds meer weerstand komen.
Weerstand tegen alles wat ik zojuist benoemd heb.
Ik hoop dat dit uiteindelijk daadwerkelijkheid tot meer gelijkheid gaat leiden.
Dat het niet meer gaat om wat je bent, maar om wie je bent.
Alleen dan zie ik de wereld toch een stukje mooier worden.