Nieuwe vrienden gezocht

Mensen zeggen wel eens tegen mij dat ik te kritisch naar mezelf ben.
En eerlijk, soms ben ik dat ook.
Omdat ik geloof dat waar ik nu sta nog lang niet het punt is wat ik zal kunnen bereiken.
Om daar te komen zijn er echter verschillende factoren nodig.
Een daarvan is de juiste mensen om je heen verzamelen.
Maar hoe kom je aan die juiste mensen?
Deze vraag stel ik mijzelf regelmatig.
Al krijg ik deze maar niet beantwoord.

Zoals jullie weten heb ik de laatste jaren mezelf flink veranderd en verbeterd.
Dit omdat mijn uiterlijk en gedrag niet paste bij wie ik echt ben.
Daarbij heb ik ook met flink wat mensen het contact verbroken.
Om het simpele feit dat ik mijzelf niet meer met hen vond matchen.
Ik merkte daarbij dat er soms flinke discussies en soms zelfs ruzies ontstonden, omdat ik ‘niet meer die jongen van toen’ was.
Heel jammer voor hen, maar ik moest door.

Nu alles zodanig veranderd is en mijn leven aardig op de rit heb sta ik open voor nieuwe vrienden.
Vrienden waar ik een leuke tijd mee kan hebben.
Vrienden waar ik eventueel ook weer dingen van kan leren en ervaren.
Vrienden die matchen met hoe ik nu ben en in het leven sta.
Vrienden waarmee ik gesprekken op niveau mee kan voeren.

Qua beeldvorming zie ik het helemaal voor me.
Echter zijn gedachten maar visioenen en geen realiteit.
Dus de vraag blijft hoe ik aan de juiste mensen komt?

Inmiddels ben ik 28 en besef dat het steeds lastiger wordt om nieuwe vrienden te maken.
Voorheen (jaren 2000-2015) waren er genoeg websites dan wel chatsites waar het maken van nieuwe vrienden snel mogelijk was.
Je wisselde MSN en later Skype/WhatsApp uit en een paar weken later ontmoette je elkaar.
Of je hield het virtueel en bleef online vrienden.
Tegenwoordig lijken dat soort websites over hun hoogtepunt heen of bestaan ze niet meer.

Een avond stappen zal nog wel kunnen, maar in mijn woonplaats ben ik dan al gauw één van de oudste.
Dat is nou ook niet bepaald iets om blij van te worden.
Ook vind ik 28 te oud om bij jongerenorganisaties aan te sluiten.
Het is ook niet meer de leeftijd om full-time aan een studie te beginnen + lid worden van een vereniging.
Daarbij ligt het hele school tijdperk ook al ver achter mij.

Oké, ik werk wel full-time en daarbij leer ik wel mensen kennen.
Al wil ik ook niet mijn werkleven te dicht bij mijn privé leven laten komen.
Soms voetbal ik nog wel eens met een groep jongens.
Maar buiten dat standaard groepje komen zelden nieuwe mensen.

En zo blijft de hele kennissenkring toch aardig cirkelvormig en weinig vernieuwend.
Dat terwijl het mij juist leuk lijkt om nieuwe mensen te leren kennen die voor nieuwe situaties + inzichten zorgen.
Echter blijkt dit toch erg lastig te zijn.
Overigens niet alleen voor mij.
Voordat ik dit stuk ben gaan schrijven heb ik met verschillende leeftijdsgenoten dit onderwerp besproken.
En het blijkt dat veel meer mensen hier tegenaan lopen.
Een groot deel daarvan accepteert het en leeft z’n leven.
Maar ik heb ook van genoeg mensen gehoord die aangaven ook wel het ontmoeten van nieuwe mensen te missen.

Al met al heb ik er toch vertrouwen in om uiteindelijk links- of rechtsom aan de juiste mensen te komen.
Overigens heb ik dit stuk niet geschreven omdat ik eenzaam ben of mij zo voel.
Het is voor mij een manier om dit onderwerp (waar vermoedelijk veel meer leeftijdsgenoten tegenaan lopen) een podium te geven.