Praten vanaf de zijlijn

Met gym koos je mij vroeger als laatste, waarom ben ik nu je eerste keus?
Waarom vind je mij nu geweldig en voorheen een kneus?
Over mijn leven heb ik op dit moment weinig te klagen.
Het lijkt wel of ik alle knulligheid van mij af heb geslagen.
Ik merk aan je dat het je niet lekker zit.
Je noemt mij inmiddels een goede vriend, maar als mensen mij vertellen wat je echt van mij vindt zijn jouw woorden naar mij toe bullshit.
Een bullshit verteller is toch wel wat je bent.
Je gaat huilen als ik je verwijder van Facebook, omdat je dan niemand meer kan laten zien dat je mij kent.
Het liefst had je mij nog steeds geschaard onder de nietsnutten.
Al kijk je inmiddels naar mij of ik met je zus heb lopen kutten.

Laatste leerde ik nog wel een gevoelige kant van je kennen.
Toen ik je confronteerde met de feiten begon je te shaken en ging je wegrennen.
Ben je dan toch niet zo dapper als dat jij altijd zei dat je was?
Nu snap ik ook eindelijk waarom er nooit een meisje verkering met je wilde in de klas.
Ondertussen lul je een end weg met al je franje.
Maar qua prestaties laat je nog minder zien dan Oranje.
Je hele act naar mij toe is een grote grap.
Net zoals dat Oranje dit jaar niet meedoet aan het wereldkampioenschap.
Misschien is je leven toch wat saai en vind je het lachen als het bij mij even wat minder gaat.
Al zou het lachen je snel vergaan, wanneer tussen je Facebook vrienden de naam Jasper Janmaat niet meer staat.

Vanaf de bodem opkomen naar een grote naam is niet voor iedereen weggelegd.
Maar als het vertrouwen in jezelf zodanig groot is, wat maakt het dan uit wat een ander zegt?
Als het even niet gaat zoals het zou moeten, ben je snel het kind van de rekening.
Maar wanneer een positieve omslag volgt, staan de ze in de rij om een handtekening.
In Nederland moet je wanneer je arrogant bent gelijk een kopje kleiner worden gemaakt.
Al heeft er tot op heden geen een haatreactie mij geraakt.
Ik vermoed daarbij dat dit ook nooit gaat gebeuren.
Je kan beter wat van je leven maken, dan om kansloze stakkers treuren.
Ik laat mij dan ook niets wijsmaken over wat er in de ingezonden berichten te lezen is.
Het enige vervelende is de tijd die ik verspeel wanneer ik de berichten uit mijn inbox wis.