Thierry Baudet

Een paar jaar geleden ging ik een avondje stappen.
Na wat mindere keuzes eindigde ik bij De Blauwe Krokodil.
Een catchy tentje met goede muziek.
Daar ontmoette ik een mooie jongedame.
Haar naam was Jessie.
Een 19-jarige studente die op steenworp afstand bleek te wonen.
We besloten wat te drinken en waagden een dansje.
Die avond waren we niet meer van elkaar weg te krijgen.
Ik voelde na lange tijd weer vlinders in m’n maag.
Iets voor sluitingstijd besloot Jessie naar huis te gaan.
We wisselden nummers uit en beloofde elkaar snel weer te zien.

Snel was ook echt snel.
De volgende dag kruisten onze wegen weer.
In de stad gingen we naar een koffietentje.
Daar leerden we elkaar beter kennen.
Zij bleek een fanatieke aanhangster te zijn van Groenlinks.
Echter haatte zij Forum voor Democratie en al helemaal Thierry Baudet.
Laat dat nou net de partij + persoon zijn waar ik op gestemd heb.
Ik liet het maar gaan.
Persoonlijk geluk is voor mij belangrijker dan iemand z’n politieke voorkeur.

Inmiddels liepen onze ontmoetingen snel op.
Ook hadden we al gezoend en intieme momenten samen beleefd.
Oké, buiten onze politieke ideeën waren onze karakters best een goede match.
Als het over politiek ging, hield ik mij maar zolang mogelijk mijn mond.
Of ik reageerde wat ongeïnteresseerd.
Bang om ruzie er over te krijgen of zelfs haar kwijt te raken.
Haar liefde voor Groenlinks en haar haat op Thierry Baudet waren erg groot.

Een paar weken verder.
Het scharrelen was wel voorbij en inmiddels waren wij een stel.
Regelmatig reed ik op m’n Ebike naar haar toe.
Dat vond zij geweldig.
‘Een elektrische fiets is zoveel beter voor het milieu dan zo’n ouderwetse brommer’.
Ik knikte altijd maar wat schuchter ja.
Wel had ik steeds meer de drang om mijn eigen politieke voorkeur te vertellen.
Het moest er immers een keer van komen.
Al brak het juiste moment maar niet aan.
Steeds als ik het wilde, brak zij in en vertelde dan weer hoe Groenlinks er over dacht.

Eigenlijk wende het wel.
Ik besloot mij maar wat politiek anoniem op te stellen.
De relatie met haar was erg leuk.
We deden leuke dingen.
Ook haar vrienden waren wel oké.
Ware het niet dat zij Thierry Baudet ook haatten.
‘Maar jij zal dat vast ook wel vinden, anders heb je niet met Jessie’.
Ik ontweek die aanname maar met de zin ‘dat Jessie en ik goed matchen’.

Het was ook best stom als ik er zo aan terugdenk.
Maar mijn gevoelens voor Jessie waren ontzettend sterk.
Andersom was dat ook het geval.
‘De euforie die ik bij jou voel is dezelfde als bij de gedachte dat Groenlinks de verkiezingen zal winnen’.
Leuk dat ik met een politieke partij vergeleken werd.
Maar wat maakt het uit, als zij op deze manier haar gevoelens met mij deelt?

Toch begon de situatie te veranderen.
Op een avond ging ik met haar mee naar haar vrienden.
Al snel kwamen de politieke onderwerpen weer aan bod.
Het begon mij wel steeds meer te irriteren.
Alles wat met Groenlinks te maken had was geweldig.
Gevolgd door de blinde haat op Thierry Baudet.
Jessie zag mij wat ongemakkelijk zitten.
Zij vroeg met een dwingende toon dat ik toch ook zo dacht?
Ik sloeg dicht en de eerste ruzie was een feit.
Ook haar vrienden keken mij verbaast aan.
Iemand riep dat zij dit heel erg voor Jessie vindt.
Jessie zelf begon te huilen.
Weer iemand schreeuwde naar mij dat ik op moest rotten.
Ik ging dan ook maar.

Die avond hebben we elkaar niet meer gesproken.
Tot ik de volgende ochtend een appje kreeg.
Ik werd bedankt dat ik haar zo heb laten zitten.
Toch spraken we die middag weer af.
Het zal een middag worden om nooit meer te vergeten.

Tot mijn verrassing zag ik dat Jessie een vriendin had meegenomen.
Om te ondersteunen, was het argument.
Ja ja, dacht ik en wie ondersteunt mij?
Ik begon met praten en gaf eerlijk toe dat ik op Thierry Baudet heb gestemd.
Zonder ook maar aan m’n 2e zin te kunnen beginnen, ging het al mis.
Jessie barstte in woede uit en zei dat ik moest maken dat ik weg kwam.
Voor ik het door had kreeg ik ook nog een glas drinken over mij heen.
Haar vriendin riep nog iets als ‘jij vuile verrader’ naar mij.
Ik kon de conclusie wel opmaken dat de relatie voorbij was.
Terwijl Jessie getroost werd, liep ik met natte kleding naar buiten.

Ben ik dan echt zo’n slechte jongen dacht ik nog even?
Maar ergens maakte het mij ook trots.
Trots dat ik trouw bleef aan mezelf en mijn voorkeuren.
Volgens mij zal Thierry Baudet vast een goede gast zijn.
Zelf heb ik hem nog nooit mogen ontmoeten.
Ik denk dat voor Jessie en haar vrienden hetzelfde geldt qua ontmoeten.
Wel apart dat mensen zo’n overtuigde beeldvorming hebben, bij iemand die zij nog nooit ontmoet hebben.
Sterker nog, die de leidraad in hun leven is.

Je zal denken dat Jessie haar leven weer zonder mij op heeft gepakt.
Gelukkig heeft zij dat ook gedaan.
Nadat ik overal geblokkeerd was en allerlei boze berichten had ontvangen.
Echter kunnen sommige van haar vrienden het nog steeds niet loslaten.
Laatst kwam ik een vriendin van haar tegen.
Zij keek mij aan en riep iets als ‘moet je die vieze Forum stemmer zien lopen’.
Ook een vriend van haar kon z’n mening niet verkroppen.
‘Hij met z’n rechtse rotkop’ en hij wees naar mij.
Een van haar vriendinnen bleek even later ook uit de vriendengroep verwijderd te zijn.
Ook zij gaf toe op Thierry Baudet te hebben gestemd.
Uiteindelijk kan ik er alleen maar om lachen dat mensen relaties/vriendschappen stop zetten om een politieke keuze.

Inmiddels heb ik deze hele situatie achter mij gelaten.
Al zal ik de mooie tijden met Jessie nooit vergeten.
Zo mooi de ontmoeting was, zo lelijk was het afscheid.
Binnenkort zijn er weer verkiezingen.
Thierry Baudet zal dan uiteraard weer m’n stem krijgen.