Waanzin

Laatst heb ik een leuk meisje leren kennen.
Al heb ik haar nog niet ontmoet.
En nee, het is niet via het internet.
Elke nacht verschijnt zij in mijn dromen.
Huppelend over het gras op een mooie lentedag.
Steeds als ik haar zie, voel ik mij hemels.
Zij lijkt mij ook wel te zien zitten.
Tenminste die indruk wekt zij mij.
Al zijn de momenten met haar schaars.
Steeds als het ijs gebroken lijkt te gaan worden gaat de wekker.

Ik wil weten wie zij is.
Of tenminste de zekerheid dat ze echt bestaat.
Dat gevoel heb ik namelijk wel.
Vanavond ga ik haar zoeken en ik zou haar hoe dan ook vinden.
Wellicht klink ik wat wanhopig.
Maar voor mij staat het vast dat ze bestaat.

Als eerste ga ik naar de lokale hang-out.
Daar blijkt iemand te zitten die erg op haar lijkt.
Ik probeer haar aandacht te trekken, maar zij negeert mij.
Ook bij het poolcentrum heb ik geen succes.
Evenals de discotheek waar overigens erg leuke muziek gedraaid werd.

Dus besluit ik een bar in te gaan.
Wie weet loopt zij hier wel ergens rond.
Ik bestel een cocktail en raak in gedachte.
Dan ineens lijk ik haar te zien.
Zij ziet mij ook en begint te glimlachen.
Mijn hart slaat met de seconde sneller.
Zij bestelt ook een cocktail en loopt richting mij.
‘Zo knapperd, daar ben ik dan’ zegt met een zwoele stem.
Ze neemt een slok van haar cocktail en bijt op haar nagel.
Dan kijkt zij zwoel naar mij en komt met haar lippen in mijn richting.
Mijn droom lijkt eindelijk uit te komen.
Ik sluit mijn ogen en mijn lippen gaan langzaam naar die van haar.
Opeens stoot de schoonmaker mij heen en zie ik dat de hele bar inmiddels leeg is.
Het mocht dus niet zo zijn.