Waarom heb ik nooit eerder commercieel gedacht?

Diep in gedachten verzonken kon ik niet slapen vannacht.
De vraag die door mijn hoofd spookte was; waarom heb ik nooit eerder commercieel gedacht?
Tegenwoordig ontvang je al een gouden plaat als je wat zinnen aan elkaar lult.
Zingen kan je het niet noemen, maar gelukkig is er autotune die de tekortkomingen aanvult.
Een rijk en succesvol leven is wat volgt en iedereen kent jouw naam.
Ook al is niet iedereen gecharmeerd wat je doet, uiteindelijk heb jij de faam.

Het geld dat binnenstroomt is veel meer dan je verdient met een 9 tot 5 baan.
Je hoeft niet meer elke ochtend om 6 uur op te staan.
Bij elk feest ben jij de grote artiest die de avond compleet maakt.
Van vis heb je nooit gehouden, maar sinds je bekendheid weet je maar al te goed hoe kaviaar smaakt.
In de rij staan voor de garderobe of de toilet is ook verleden tijd.
Jij bent de ster, dus ze zijn liever wat anonieme bezoekers dan jou kwijt.

Voorkeursposities, selfies met fans, een mooie bolide en een rijkdom dat draait om jou.
Soms moet je alleen even reageren op wat haatdragende woorden, maar ach wat boeit dat nou.
Je populariteit kent geen grenzen en je pakt steeds meer views.
Het liefst ga je nog een stapje verder en word je breaking news.
Geld is status en status is macht.
Je doet een auto na en staat weer volop in de aandacht.

Inmiddels ben je een aantal jaar ouder en is je populariteit aardig afgenomen.
De feestjes waarbij jij de hoofdact was zijn tijden waar je alleen nog maar van kan dromen.
Een nieuwe generatie zangers bezit nu de plek die jij ooit had.
Van het verdiende geld is steeds minder over en daardoor ben je al verhuist naar een andere stad.
Je platencontract is afgelopen en ook andere platenmaatschappijen staan niet meer voor jou in de rij.
De sterrenstatus die jij ooit bezat is nu voorbij.

Als ik dit dan allemaal zo bedenk dan is mijn leven misschien zo slecht nog niet.
Ik heb weinig van genoemde voorbeelden, maar ik kom niet om van verdriet.
Misschien moet ik mijzelf niet meten met een ander, maar puur richten op hoe mijn eigen leven is.
Als ik mijn telefoon uitdoe, besef ik pas hoe weinig ik de materialistische onzin mis.
Wanneer ik mijn ramen bij de eerste lentedag open doe is het gelukkig zijn pas echt intens.
Uiteindelijk begint het geluk bij jezelf en niet bij je medemens.