Weg van de bodem

Het is tijd om weer wat te schrijven.
Terwijl de wolken in de lucht drijven.
Bepaalde mensen hadden niets anders verwacht.
Hier werk ik voor dag en nacht.
De stappen worden steeds groter.
Op mijn hoofd smeer ik geen boter.
De 30 jaar komt meer in zicht.
Maar voor die stress ben ik nog niet gezwicht.
En dat zal ook niet gebeuren.
Mensen die er nooit in geloofde kunnen gaan treuren.

Blijf maar weg als je niets nuttigs kan zeggen.
Ik heb geen zin meer om alles uit te leggen.
Voor sommige blijf ik die jongen die het niet kan.
Lekker blijven denken dan.
Genoeg mensen die in mij geloven.
En mooie tijden gaan er komen, dat kan ik je beloven.
Nog genoeg teksten voor de boeg.
Voor sommige lijkt het laat, maar voor mij is het nog vroeg.
De wekker hoef ik er niet voor te zetten.
Zolang je maar houdt aan alle wetten.

Dit is ook zeker nodig geweest.
Het leven wordt zo steeds meer een feest.
Al zag het er ooit anders uit.
Dat interesseert me nu geen fluit.
Het verleden kan je niets meer aan veranderen.
Oordelen laat ik aan anderen.
Vandaag kan er geschiedenis worden geschreven.
Dus waarom zal je in het verleden blijven leven?
De zomer komt en de dagen worden heter.
Ik ben als wijn, hoe ouder hoe beter.